De bus is trouwens ook mijn werkplaats

Zoals voor zovelen is de bus voor Jan Troost zijn alles. Nou ja, zijn alles… het zijn min of meer zijn benen. Bever Autoaanpassingen heeft misschien wel eens moeilijker klussen onderhanden gehad dan de aanpassing van deze VW-bus, want Jan Troost, welbekend als ludiek maar toch serieus actievoerder, is dan wel rolstoeler, hij is vergelijkenderwijs mobiel. Toch heeft hij zo zijn specifieke behoeften.

Neem nou iets simpels als de alarmlichten. Ze zijn verplaatst naar de linkerkant van het stuur, want vanwege zijn gesteldheid moet Jan Troost altijd zeer alert zijn op aanrijdingen. Zodra hij auto’s vóór zich ziet remmen, moet het alarmlicht aan. Hij zal niet de eerste zijn bij wie iemand achterop rijdt. Zelfs een klein botsinkje kan al leiden tot meerdere botbreuken voor iemand met osteogenesis imperfecta.

De bus is trouwens ook mijn werkplaats , zegt Jan. Hij maakt films, in het kader van zijn “Troostoverleven” en andere op de emancipatie gerichte activiteiten. Dus de camera moet mee, en soms ook theaterattributen.

Jan Troost wijst op het kleine takel-liftje, dat is meegenomen uit zijn vorige bus. Het is door de Bever-technici aan de zijkant, in de bovendorpel boven de schuifdeur links gemonteerd. Je weet maar nooit, zegt Jan. Als je wordt ingebouwd aan de achterkant, omdat iemand zijn auto verkeerd neerzet, dan kan je geen kant meer op. In zo’n geval kan ik altijd nog via de zijkant naar binnen.

Vanzelfsprekend is de stoel draaibaar gemaakt en kan hoog en laag worden gezet. Het gas en de rem zijn naar het stuur gebracht, en er zijn de nodige voorzieningen om de rolstoel, nadat Jan is getransferd naar de bestuurdersstoel, vast te zetten.

Waarom deze VW? “Ik ben geen autofanaat,” zegt Troost. “Deze wagen was verkrijgbaar als automaat, en het is een verlengde bus. Dus kan mijn dochter Jeske ook mee, met haar rolstoel. Wil je er ook bij vermelden dat Bever de klanten ook goed helpt met het krijgen van een grijs kenteken? Wel belangrijk. Ze doen trouwens veel voor hun klanten, ik heb net een slipcursus gevolgd via Bever. Bij het Safety Experience Center in Rosmalen. Je zal zeggen, moet dat een slipcursus? Maar het is heel leerzaam. En het geeft je een beetje extra vertrouwen.

Zuinig op onafhankelijkheid

Als militair werd Sebastiaan van Nieuwenhuizen in 1997 slachtoffer van een dienstongeval. Hij bevond zich toentertijd op een militair treintransport van Polen naar Nederland. In de buurt van Berlijn werd gestopt om de benen te strekken. Sebastiaan klom via de treinwagon op de Leopardtank waar hij chauffeur van was, maar kwam daarbij onfortuinlijk te dicht in de buurt van de geleider van de hoogspanningskabels van de trein. Hij werd geëlektrocuteerd. Een lage incomplete dwarslaesie, een geamputee

Lees het verhaal van Sebastiaan
De aanpassingen Handbediening